Franciszkańskie żywotopisarstwo żeńskie w Polsce XIII–XIV wieku, Roman Michałowski

Celem książki jest zbadanie religijnej i ideowej zawartości żywotów świętych kobiet, które były klaryskami lub otrzymały formacje duchowa u franciszkanów. Wszystkie te niewiasty – Anna, Salomea i Kinga – należały do sfery królewsko-książęcej. Utwory te mieszczą się w różnych nurtach hagiograficznych. W Żywocie św. Kingi podkreśla się rodowo-królewskie źródła świętości księżnej krakowskiej, z drugiej zaś strony kreuje się ja na osobę wyniesiona ponad rodzaj ludzki. Z kolei Żywot Anny odrzuca znaczenie powiązań rodzinnych, kładzie zaś nacisk na nawrócenie do świętości oraz na chorobę jako na jedno z jej źródeł. Żywot św. Salomei należy do żywotów mistycznych. Ta różnorodność odzwierciedla bogactwo duchowości w średniowiecznej Polsce.